Ada satu bentuk pelaburan yang pernah sangat popular di Eropah selama beratus tahun.
Ciri utamanya adalah pulangan setiap ahli meningkat setiap kali seorang ahli lain keluar daripada kumpulan itu.
📌 Sekumpulan orang yang menyumbang ke dalam satu dana bersama
Bentuk pelaburan ini dinamakan tontine, sempena nama seorang bankir Itali yang mencadangkannya kepada kerajaan Perancis pada abad ke-17.
Struktur asasnya sangat mudah.
Sekumpulan orang menyumbang wang ke dalam satu dana bersama.
Kerajaan atau institusi yang menerima dana itu membayar faedah tahunan yang tetap ke atas jumlah keseluruhan.
Faedah itu dibahagikan sama rata antara ahli yang masih tinggal dalam kumpulan.
Di sinilah ciri yang membezakannya daripada pelaburan lain.
Bila seorang ahli keluar daripada kumpulan, bahagiannya tidak diberikan kepada waris.
Bahagian itu diagihkan semula kepada ahli yang tinggal.
Bermakna setiap ahli yang tinggal menerima lebih banyak setiap tahun.
Ahli terakhir yang masih tinggal akan menerima keseluruhan bayaran faedah tahunan seorang diri.
📌 Kenapa struktur ini sangat menarik bagi kerajaan pada zaman itu
Bagi kerajaan, struktur ini sangat menarik pada zaman itu.
Bayaran tahunan mereka tetap sama walau berapa ramai ahli yang tinggal.
Kemudian bayaran itu berakhir sepenuhnya apabila kumpulan itu habis.
Bagi pelabur, ia menawarkan pulangan yang meningkat sepanjang usia mereka.
Struktur ini digunakan untuk membiayai perang, jambatan, dan bangunan awam di beberapa negara Eropah.
Beberapa bangunan terkenal di London dan Eropah dibiayai melalui kaedah ini.
📌 Insentif tidak sihat yang akhirnya menamatkan bentuk ini
Tetapi struktur itu mempunyai masalah yang serius.
Ia mencipta insentif yang tidak sihat antara ahli kumpulan yang sama.
Terdapat juga masalah pengesahan, kerana keluarga mempunyai sebab untuk tidak melaporkan pemergian seorang ahli.
Menjelang abad ke-19 dan ke-20, bentuk pelaburan ini diharamkan atau dihadkan dengan ketat di banyak negara.
Ia digantikan dengan produk anuiti dan insurans yang lebih telus.
✅ Pengajaran #1: Struktur pelaburan menentukan insentif, dan insentif salah menghasilkan tingkah laku tidak sihat
Struktur pelaburan menentukan insentif, dan insentif yang salah akan menghasilkan tingkah laku yang tidak sihat.
✅ Pengajaran #2: Pulangan yang bergantung kepada kerugian orang lain bukan asas membina kekayaan keluarga
Pulangan yang bergantung kepada kerugian orang lain bukan asas yang baik untuk membina kekayaan keluarga.
✅ Pengajaran #3: Emas berbeza kerana nilainya tidak datang daripada kerugian sesiapa
Emas berbeza kerana nilainya tidak datang daripada kerugian sesiapa, ia datang daripada kekurangan bahan itu sendiri.
Menjelang abad ke-19 dan ke-20, bentuk pelaburan ini diharamkan atau dihadkan dengan ketat di banyak negara.
Ia digantikan dengan produk anuiti dan insurans yang lebih telus.